Κριάκουρας

By mountainsGreece, Μάρτιος 2, 2017

Ο Κριάκουρας δεσπόζει ανάμεσα στα βουνά Τζουμέρκα και Κακαρδίτσα. Αποτελεί την νότια απόληξη της Κακαρδίτσας, ενώ ενώνεται και με τα δύο. Ο αυχένας των Μελισσουργών είναι το σημείο από όπου μπορεί κανείς να ανηφορίσει προς την κορυφή του. Βέβαια υπάρχουν και άλλες διαδρομές από τις οποίες μπορούμε να ανέβουμε.

Η διάσχιση της κορυφογραμμής του είναι η πιο γνωστή και απαιτητική. Καλύτερη εποχή για να γνωρίσει κάποιος το βουνό είναι το καλοκαίρι. Τον χειμώνα, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα και για να ανέβει κανείς θα πρέπει να έχει άριστες γνώσεις ορειβασίας σε χειμερινό πεδίο. Ειδικά με τα πρώτα χιόνια δημιουργούνται πολλές παγίδες από τα κενά, που υπάρχουν ανάμεσα στα βράχια.

Ο ευκολότερος τρόπος ανάβασης είναι από το μονοπάτι, που ξεκινάει από το χωριό Νεράιδα και καταλήγει στο διάσελο ανάμεσα στον Κριάκουρα και την κορυφή Φούρκα. Η μορφολογία του βουνού επιτρέπει στον ορειβάτη να ανηφορίσει από πολλά σημεία. Και οι δύο του πλευρές προσφέρονται για μια κόντρα ανάβαση, με αρκετούς όμως κινδύνους, αφού το έδαφος είναι πετρώδες και γλιστράει.

Περιμετρικά του βουνού συναντώνται δάση με έλατα, ενώ υπάρχουν και πολλοί άρκευθοι, όπως και λίγες βελανιδιές. Ψηλότερα κυριαρχεί η χαρακτηριστική νανώδης αλπική βλάστηση. Η ευρύτερη ορεινή περιοχή αποτελεί άριστο καταφύγιο για τα ζώα. Τα Τζουμέρκα, η Κακαρδίτσα και ο Λάκμος (Περιστέρι) καταλαμβάνουν μία τεράστια έκταση, ενώ το απρόσιτο της περιοχής επιτρέπει στα ζώα να κινούνται πιο άνετα. Δεν είναι καθόλου απίθανο να δει κάποιος ίχνη από αρκούδες ή από αγέλες λύκων. Ειδικά την άνοιξη που τα βουνά έχουν ακόμη χιόνι μπορεί κανείς να δει τις πατημασιές τους.

Από την κορυφή του Κριάκουρα μπορούμε να διακρίνουμε αρκετά γειτονικά βουνά. Την παράσταση κλέβει το πανόραμα των Τζουμέρκων και ο Xατζής, που βρίσκεται νοτιότερα και ανατολικά. Βορειότερα υψώνεται η κορυφή της Κακαρδίτσας.

Κορυφή 2.150μ.

Αποστάσεις

Αθήνα: 407χλμ.

Θεσσαλονίκη: 295χλμ.

Καταφύγια

Δεν υπάρχουν ορειβατικά καταφύγια στο βουνό.

Προτεινόμενη διαδρομή

Θεοδώριανα – Κριάκουρας (κορυφογραμμή) – Κορυφή – Τούρλα – Αυχένας Μελισσουργών – Χούνη – Θεοδώριανα

Από το κέντρο του χωριού ακολουθούμε τον δρόμο που μας κατευθύνει προς το χωριό Νεράιδα. Μετά από μια παλιά πέτρινη γέφυρα ανηφορίζουμε για λίγο μέχρι να συναντήσουμε μια πηγή και ένα μνήμα στο δεξί μας χέρι. Ακριβώς απέναντι ξεκινάει το μονοπάτι. Υπάρχει ένα βέλος βαμμένο με κόκκινη μπογιά, που μας δείχνει την είσοδο. Ακολουθούμε τα σήματα και μετά από αρκετές στροφές φτάνουμε στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Με χιόνια το μονοπάτι δεν είναι ευδιάκριτο.

Στο ανέβασμα μπορούμε να έχουμε σαν σημάδι τις κολώνες του ΟΤΕ, οι οποίες φτάνουν μέχρι το εκκλησάκι. Προσεγγίζοντας το προαύλιο της εκκλησίας, το μονοπάτι κατηφορίζει προς το χωριό Νεράιδα. Το αγνοούμε και συνεχίζουμε αριστερά προς την κορυφογραμμή. Το δάσος μπροστά μας φαίνεται αρκετά πυκνό, αλλά το μονοπάτι παραμένει ανοιχτό χάρη στα κοπάδια των ζώων, που βόσκουν στην περιοχή.

Ακολουθώντας την κορυφογραμμή θα δούμε έναν συρμάτινο φράχτη στα αριστερά μας. Καλό είναι να τον έχουμε σαν σημάδι, δεδομένου ότι φτάνει αρκετά ψηλά. Η πορεία μας παραμένει σταθερά στην κορυφογραμμή και μόνο σε ένα σημείο το μονοπάτι πάει για λίγο δεξιά, αποφεύγοντας ένα βράχινο πέρασμα. Μετά ξαναβγαίνουμε στην κορυφογραμμή.

Στο σημείο που τελειώνει το δάσος με τα έλατα, φτάνουμε σε ένα πλάτωμα. Εδώ δυστυχώς καταλήγει και ένας δασικός δρόμος, ο οποίος δίνει την δυνατότητα στους κυνηγούς να φτάνουν ως εδώ με τα τζιπ. Διασχίζοντας το πλάτωμα, κινούμαστε αριστερά προς την πλαγιά. Σύντομα θα φτάσουμε σε μία κορυφή και έπειτα στο πρώτο δύσκολο βράχινο πέρασμα.

Παραμένουμε επάνω στην κορυφογραμμή και σε όσα σημεία δεν μπορούμε να περάσουμε κινούμαστε στα δεξιά της. Πρέπει να δείχνουμε ιδιαίτερη προσοχή, γιατί σε πολλά σημεία υπάρχουν τρύπες και σχισμές ανάμεσα στα βράχια. Μερικές από αυτές είναι αρκετά βαθιές. Τελειώνοντας το πρώτο δύσκολο πέρασμα, το έδαφος γίνεται ξανά αλπικό με χόρτα, επιτρέποντάς μας να πάρουμε μερικές ανάσες πριν την επόμενη δοκιμασία. Το τελευταίο κομμάτι πριν την κορυφή είναι το πιο επικίνδυνο.

Τα βράχια είναι μεγάλα και πρέπει να κάνουμε έναν μικρό σχεδιασμό της πορείας, που θα ακολουθήσουμε. Σύντομα θα φτάσουμε σε ένα κατηφορικό σημείο. Εδώ θα δούμε μερικούς ορειβατικούς κούκους, οι οποίοι θα μας βοηθήσουν να βρούμε τα ευκολότερα περάσματα. Αυτό το κομμάτι χρειάζεται υπομονή και λίγο παραπάνω ψάξιμο. Τα απότομα βράχια ορθώνονται επιβλητικά μπροστά μας, δίνοντας μας την εντύπωση ότι η διαδρομή κάπου εδώ τελειώνει ή ότι κάπου κάναμε κάποιο λάθος. Στην πραγματικότητα έχουμε να περάσουμε δύο απότομα περάσματα τα οποία είναι εκτεθειμένα.

Το πρώτο πέρασμα είναι ένας βράχινος τοίχος με ύψος περίπου τρία μέτρα. Δεν υπάρχει κάποιο σημάδι, που να μας ειδοποιεί για το συγκεκριμένο σημείο. Εάν το βρούμε, σκαρφαλώνουμε προσεκτικά και περπατάμε επάνω σε ένα στενό σημείο, όπου χρειάζεται να κάνουμε λίγη ισορροπία. Έπειτα ακολουθεί άλλο ένα δύσκολο και εκτεθειμένο σημείο. Σκαρφαλώνουμε στα βράχια από αριστερά και κινούμαστε μέσα σε ένα άνοιγμα σκυμμένοι. Στη συνέχεια τα βράχια τελειώνουν και φτάνουμε στην κορυφή.

Εδώ το τοπίο είναι αλπικό με την χαρακτηριστική βλάστηση. Έπειτα συνεχίζουμε βόρεια, βλέποντας στο βάθος αριστερά την κορυφή Τούρλα. Κατηφορίζουμε και φτάνουμε στην βάση της βορειότερης κορυφής του Κριάκουρα. Κινούμαστε αριστερά τραβερσάροντας στην πλαγιά. Σε λίγο θα δούμε τρεις ορειβατικούς κούκους. Οι κούκοι μας δείχνουν ότι είμαστε στο σωστό σημείο, αλλά μόνο ο τελευταίος και μεγαλύτερος βρίσκεται μέσα στο μονοπάτι. Έχουνε φτιαχτεί για να καταλαβαίνουν αυτοί που ανηφορίζουν και κατηφορίζουν προς τα που πρέπει να κινηθούν σε γενικές γραμμές. Μόνοι μας αποφασίζουμε από πιο σημείο θα κατέβουμε.

Η πορεία μας παραμένει πάνω στην κορυφογραμμή με κατεύθυνση τους Μελισσουργούς. Σύντομα φτάνουμε σε ένα μεγάλο διάσελο. Εδώ υπάρχει ο τρίτος και μεγαλύτερος κούκος. Εμείς συνεχίζουμε προς τα αριστερά. Σε λίγο θα χρειαστεί να ανηφορίσουμε σε μία χαμηλή κορυφή. Πριν την κορυφή της Τούρλας υπάρχουν αρκετά δύσκολα περάσματα, τα οποία τα περνάμε είτε από δεξιά είτε από αριστερά. Για να φτάσουμε στην Τούρλα θα χρειαστεί να ανηφορίσουμε για ακόμη μία φορά. Αυτό είναι το τελευταίο ανηφορικό κομμάτι. Το έδαφος είναι ομαλό και δεν μας κουράζει.

Στην κορυφή της Τούρλας υπάρχει ένα τσιμεντένιο κολωνάκι. Ακριβώς από κάτω βλέπουμε τον αυχένα των Μελισσουργών. Κατηφορίζουμε πάνω στο απότομο και γλιστερό μονοπάτι. Έπειτα συνεχίζουμε αριστερά σε ένα ακόμη πιο γλιστερό μονοπάτι. Στο τέλος του μονοπατιού φτάνουμε στην τοποθεσία Χούνη. Εδώ θα δούμε μία στάνη και έναν δασικό δρόμο. Ακολουθούμε τον δασικό δρόμο προς τα αριστερά. Μπορούμε να μπαίνουμε μέσα στις στράτες των ζώων για να γλυτώνουμε δρόμο.

Στην πρώτη διασταύρωση, θα συνεχίσουμε αριστερά. Λίγο παρακάτω θα δούμε άλλον ένα δασικό δρόμο, ο οποίος φεύγει αριστερά και καταλήγει σε αδιέξοδο. Θα συνεχίσουμε ευθεία προς το χωριό. Σύντομα θα φτάσουμε στο μονοπάτι, που οδηγεί στον καταρράκτη. Εδώ θα βρούμε ένα μονοπάτι που οδηγεί προς το χωριό. Υπάρχει μια μικρή κίτρινη ταμπέλα που μας δείχνει την είσοδο σε αυτό. Εναλλακτικά, συνεχίζουμε κανονικά πάνω στον δασικό δρόμο.

Σε λίγη ώρα φτάνουμε στο χωριό. Η διαδρομή είναι κυκλική και διαρκεί περίπου οχτώ ώρες. Δεν προτείνεται για πεζοπόρους, που κάνουνε τις πρώτες τους αναβάσεις. Ειδικά με χιόνια η κορυφογραμμή του Κριάκουρα καλό είναι να αποφεύγεται, εκτός αν είμαστε έμπειροι.

Αξιοθέατα

Σε κοντινή απόσταση, υπάρχουν πολλά χωριά που μπορεί να επισκεφτεί κανείς. Τα πιο γνωστά είναι το Βουλγαρέλι και το Αθαμάνιο.Την παράσταση όμως κλέβουν τα πιο απομονωμένα, όπως τα Θεοδώριανα, το Παχτούρι, η Νεράιδα και τα Τερπνά. Κοντά στο χωριό Θεοδώριανα υπάρχει ένας από τους γνωστούς καταρράκτες των Τζουμέρκων, που προσεγγίζεται από μια εύκολη περιπατητική διαδρομή. Ακολουθώντας τον κεντρικό δρόμο με κατεύθυνση από το Αθαμάνιο προς τα Τρίκαλα, αρκετά πριν το φράγμα της Μεσοχώρας θα συναντήσουμε ένα ιχθυοτροφείο πέστροφας. Σε αυτό το σημείο, εκτός από στάση για φαγητό μπορούμε να κάνουμε και μπάνιο στον Αχελώο.

Σκι

Δεν υπάρχουν χιονοδρομικά κέντρα στην περιοχή.