Όρη Βάλτου κορυφή Αετοί (1852μ.)

By mountainsGreece, Μάρτιος 2, 2017

Τα παραγνωρισμένα βουνά του Βάλτου φυλάνε το πέρασμα από την δυτική Ελλάδα, Ήπειρο και Ακαρνανία, προς τον ποταμό Αχελώο και τα Άγραφα. Σχηματίζουν μια μικρή αλλά και επιμήκη “οροσειρά” με την δίδυμη κορυφή Αετοί, την υψηλότερη της (1852μ.), να βρίσκεται στο βορειότερο άκρο τους.

Η διαδρομή προς την κορυφή ξεκινά λίγο έξω από το Αστροχώρι. Ακολουθώντας το δρόμο από την Άνω Καλεντίνη στο διάσελο πριν κατηφορίσουμε προς το Αστροχώρι, στα δεξιά μας ξεκινά ένας πολύ βατός χωματόδρομος. Στην πρώτη φουρκέτα του χωματόδρομου, ένα μονοπάτι, με κόκκινα σημάδια, κόβει δρόμο και μας ξαναβγάζει σε αυτόν. Το επόμενο σημάδι στην άκρη του δρόμου μας βάζει για τα καλά στο μονοπάτι, που περνώντας μέσα από ένα πολύ όμορφο ελατόδασος, μας ανεβάζει στο οροπέδιο όπου βρίσκεται το καταφύγιο του Ε.Ο.Σ Πρέβεζας.

Αν και τα κόκκινα σημάδια είναι αρκετά, χρειάζεται προσοχή για να μην παρεκκλίνεις από το μονοπάτι. Φτάνοντας στο οροπέδιο, αφήνεις πίσω σου το ελατοδάσος. Αρχικά συναντάς ένα ξωκλήσι και πιο πάνω στάνες και το πυρπολημένο καταφύγιο. Από το καταφύγιο ακολουθώντας τον Ε.Ο.Σ. Ιωαννίνων που εξορμούσε με τα μέλη του και αυτός προς την κορυφή, τραβάμε προς τη λάκκα με κατεύθυνση νοτιοανατολικά.

Σύντομα το χιόνι αρχίζει να καλύπτει το μονοπάτι και όσο ανεβαίνουμε μέσα από τη λάκκα γίνεται όλο και περισσότερο. Τα διαδοχικά πλατώματα, προσφέρονται για σύντομες στάσεις και κάνουν ξεκούραστη την ανάβαση. Πλησιάζοντας προς το διάσελο της κορυφής, οι μεγάλοι βράχοι, το χιόνι και η ξαφνική ομίχλη δυσκολεύουν την προσέγγιση.

Πλησιάζοντας στη νότια πλαγιά κάτω από την κορυφή αρχίζουμε την τελική ανάβαση τραβερσάροντας. Φτάνοντας στην κορυφή, η ομίχλη αποχωρεί και η θέα είναι εκπληκτική. Νοτιοδυτικά, ο κάμπος της Άρτας και ο Αμβρακικός, δυτικά το Ζάλογγο και το Ξηροβούνι, βόρειοανατολικά τα Τζουμέρκα και ανατολικά σε παράταξη οι κορυφές των Αγράφων και πίσω τους ο Τυμφρηστός.

Η ανατολική πλαγιά του βουνό είναι απόκρημνη, σχηματίζει ένα μπαλκόνι πάνω από τον Αχελώο. Αφήνουμε την κορυφή και συνεχίζουμε προς την δίδυμη κορυφή λίγο βορειότερα.

Η πορεία επιστροφής προς το καταφύγιο ακολουθεί την κορυφογραμμή. Η θέα είναι μοναδική. Επιστρέφουμε στην αφετηρία μας πάλι μέσα από το ελατοδάσος.

Η διάρκεια της πορείας 5-5,5 ώρες, σύντομη αλλά με πολλά “αξιοθέατα”, πολύ ευχάριστη για συνθήκες χιονιού.

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τα Όρη Βάλτου υπήρξαν ορμητήριο Κλεφτών και Αρματολών. Ονομαστές οικογένειες αρματολών από την περιοχή ήταν οι Σταθαίοι (μέλος της οποίας ήταν ο Γεροδήμος Σταθάς) οι Ισκαίοι (μέλος της οικογένειας ήταν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης), οι Βαλτινοί, οι Ραγγαίοι κ.α. Κατά την διάρκεια της κατοχής έδρασε στην περιοχή το ένοπλο τμήμα του ΕΔΕΣ.

Η περιοχή αποτελεί βιότοπο της βίδρας, του αγριόγατου του Μωριά (Felis silvestris morea) και του γύπα (Gyps fulvus).

κείμενο – φωτογραφίες: Αναστάσης Τζίμας